Większe zagrożenie grypą ptaków. GIW przypomina hodowcom o zasadach

Kury, kaczki, gęsi i gołębie powinny być odseparowane od dzikiego ptactwa, a pasza zabezpieczona przed zanieczyszczeniem. Główny Inspektorat Weterynaryjny zaleca hodowcom szczególną ostrożność w związku ze wzrostem ryzyka wystąpienia wysoce zjadliwej grypy ptaków. Dotyczy to zarówno małych gospodarstw przyzagrodowych, jak i dużych ferm drobiu. Ważne są także szybkie zgłoszenia niepokojących objawów oraz higiena osób mających kontakt z ptakami.

• W gospodarstwach przyzagrodowych najważniejsze jest odcięcie kontaktu z dzikimi ptakami
• Gołębie i pasza także wymagają zabezpieczenia
• Fermy przemysłowe potrzebują ścisłej kontroli wejść i transportu
• Słoma, silosy i nieszczelne budynki mogą zwiększać ryzyko

W gospodarstwach przyzagrodowych najważniejsze jest odcięcie kontaktu z dzikimi ptakami

Właściciele niewielkich hodowli powinni karmić i poić drób w zamkniętych pomieszczeniach. Jeśli ptaki przebywają na zewnątrz, przestrzeń musi być ogrodzona i zorganizowana tak, aby dzikie ptactwo nie miało z nimi kontaktu. Kury, kaczki i gęsi należy utrzymywać osobno.

Pasza, także zielonka, powinna znajdować się w budynku albo pod szczelnym przykryciem. Chodzi o ograniczenie możliwości skażenia jej odchodami dzikich ptaków. Do pojenia i mycia kurników nie należy wykorzystywać wody spoza gospodarstwa, szczególnie pobieranej ze stawów, rzek i innych zbiorników.

Właściciel gospodarstwa powinien zwrócić uwagę na nagły wzrost liczby padnięć albo wyraźny spadek nieśności. Takie sygnały trzeba zgłosić lekarzowi weterynarii, wójtowi, burmistrzowi lub innym właściwym organom. Szybka informacja pozwala wcześniej sprawdzić, czy przyczyną może być choroba zakaźna.

Przy obsłudze ptaków zalecane są osobne ubrania i obuwie ochronne. Po każdym kontakcie z drobiem lub dzikimi ptakami trzeba dokładnie umyć ręce wodą z mydłem. Osoby prowadzące przyzagrodową hodowlę nie powinny jednocześnie pracować w przemysłowych fermach drobiu, ponieważ zwiększałoby to ryzyko przenoszenia zakażenia między stadami.

Gołębie i pasza także wymagają zabezpieczenia

W przypadku hodowli gołębi karmienie oraz pojenie powinno odbywać się w sposób uniemożliwiający dostęp dzikim ptakom. Dotyczy to również przechowywania paszy – trzeba trzymać ją w zamkniętym pomieszczeniu lub pod szczelnym przykryciem.

Takie rozwiązanie ogranicza możliwość przeniesienia wirusa przez zanieczyszczoną karmę. Samo zamknięcie ptaków nie wystarczy, jeśli pasza i woda pozostają dostępne dla dzikiego ptactwa.

Fermy przemysłowe potrzebują ścisłej kontroli wejść i transportu

Na dużych fermach drób powinien być utrzymywany w odosobnieniu. W okresie wiosennych i jesiennych migracji dzikich ptaków takie zabezpieczenie jest szczególnie istotne. Dopuszczalne jest także przebywanie ptaków na ogrodzonej przestrzeni, ale wyłącznie przy ograniczonym kontakcie z dzikim ptactwem.

Na terenie fermy należy:

• podawać paszę i wodę w zamkniętych pomieszczeniach, niedostępnych dla dzikich ptaków;
• przykrywać pojemniki z karmą i wodą albo przechowywać je wewnątrz budynków;
• nie używać do pojenia i mycia pomieszczeń wody spoza gospodarstwa, przede wszystkim z rzek i zbiorników wodnych;
• podawać kaczkom i gęsiom zielonkę pochodzącą z miejsc, w których ryzyko skażenia jest niskie;
• nie wykorzystywać zielonki z okolic zbiorników wodnych, bagien i ostoi dzikich ptaków;
• ograniczyć przemieszczanie się osób postronnych i zwierząt między magazynami paszy a budynkami, w których przebywa drób;
• umieścić maty nasączone środkiem dezynfekcyjnym przed wejściami do budynków;
• ograniczyć wjazd pojazdów do sytuacji niezbędnych, takich jak dostawa paszy, odbiór ptaków do rzeźni lub przekazanie ich zakładowi utylizacyjnemu;
• dezynfekować każdy pojazd wjeżdżający na teren fermy;
• rozłożyć maty dezynfekcyjne przed wjazdem i wejściem na teren gospodarstwa;
• zapewnić pracownikom odzież i obuwie ochronne;
• wymagać dokładnego umycia i zdezynfekowania rąk przed wejściem do budynków z drobiem;
• nie dopuszczać do kontaktu pracowników fermy z innym ptactwem, w tym z kurami i gołębiami.

Pracownicy oraz osoby postronne powinny mieć jasno rozdzielone strefy poruszania się. Ograniczenie liczby wejść i przejazdów, połączone z dezynfekcją, zmniejsza ryzyko wniesienia wirusa do budynków, w których utrzymywane są ptaki.

Słoma, silosy i nieszczelne budynki mogą zwiększać ryzyko

Główny Lekarz Weterynarii zaleca także kontrolę elementów, które łatwo przeoczyć podczas codziennej obsługi gospodarstwa. Słoma wykorzystywana w chowie ściółkowym powinna być przechowywana w zamknięciu lub pod zadaszeniem, bez dostępu dzikiego ptactwa.

Regularnego sprawdzania wymagają połączenia i rury silosów paszowych. Należy usuwać z nich zanieczyszczenia, w tym odchody dzikich ptaków. Budynki inwentarskie trzeba zabezpieczyć przed możliwością wlatywania ptactwa, między innymi przez montaż siatek w oknach i otworach oraz ochronę kominów wentylacyjnych.

Na terenie gospodarstwa nie powinno się tworzyć sztucznych zbiorników wodnych, takich jak oczka wodne. Istniejące zbiorniki należy zabezpieczyć przed dostępem dzikich ptaków. Zalecane jest również usunięcie karmników i zaprzestanie dokarmiania dzikiego ptactwa.

Jeśli na posesji rosną drzewa owocowe, opadłe owoce trzeba regularnie usuwać. W ten sposób ogranicza się miejsca, które mogą przyciągać dzikie ptaki w bezpośrednie sąsiedztwo budynków i wybiegów dla drobiu.

na podstawie: Urząd Miasta.